Šumska žaba je najelegantniji skakač šumskih kompleksa uz Bosut. Njena svetlosmeđa boja i izuzetno duge noge čine je savršenom za život u stelji hrastovih šuma Šidskog regiona.
Ova vrsta je prepoznatljiva po tamnoj „maski“ koja prolazi kroz oko, dajući joj prodoran izgled. Vitke je građe i poseduje neverovatne atletske sposobnosti – može da skoči i do dva metra, što je apsolutni rekord među našim vodozemcima u odnosu na veličinu tela. Prva је žaba koja se budi iz hibernacije, često se mresti već krajem februara u privremenim šumskim barama kod Morovića, dok se sneg još topi.
Stanovnik šumskih dubina
U okviru našeg Parka prirode, ona naseljava vlažne sastojine hrasta lužnjaka i poljskog jasena. Za razliku od bučnih zelenih žaba, šumska žaba je izuzetno tiha; mužjaci se oglašavaju specifičnim kuckanjem koje se širi isključivo pod vodom. Zbog te tajnovitosti, aktivni monitoring ove vrste zahteva stručnu opremu i poznavanje mikrolokaliteta uz obalu Bosuta.
„Šumska žaba je ključni bioindikator očuvanosti šumskog ekosistema. Njeno prisustvo potvrđuje da šumska stelja nije hemijski kontaminirana i da postoje neophodne mrestilišne bare koje su presudne za biodiverzitet Srema.”
Metamorfoza i opstanak
Životni ciklus počinje polaganjem loptastih paketa jaja u plitku vodu. Punoglavci se razvijaju brzo kako bi izbegli isušivanje bara tokom toplijih prolećnih meseci. Nakon metamorfoze, mlade žabe napuštaju vodu i prelaze na kopneni način života, hraneći se sitnim šumskim insektima i paucima, čime regulišu brojnost beskičmenjaka u blizini Batrovaca i Višnjićeva.
Tehnički profil
- Ekstremiteti: Najduže noge u odnosu na telo
- Kolorit: Svetlosmeđa / „Maska“ kod oka
- Vokalizacija: Tiho podvodno kuckanje
- Veličina: 6 – 9 cm
- Aktivnost: Pretežno dnevna
Međunarodna zaštita
- Bernska konvencija: Annex II
- EU Habitat direktiva: Annex IV
- Status u Srbiji: Strogo zaštićena
Stanište
Vlažne listopadne šume, poplavne zone uz Bosut i Studvu.