Staništa u okviru Parka prirode predstavljaju složen mozaik prirodnih vrednosti Srema, gde se prepliću vodeni, šumski i travnati ekosistemi.
Specifičnost ovog područja leži u očuvanosti vlažnih staništa koja su u ostatku Vojvodine često nestala usled melioracije. Od dubokih mrtvaja i sporotekućih rečnih tokova Bosuta i Studve, preko periodično plavljenih ritskih šuma, do suvijih hrastovika oko Morovića i Vašice, svaka zona pruža utočište specifičnim biocenozama.
Klasifikacija staništa
U skladu sa međunarodnim standardima zaštite prirode, staništa Malog Bosuta se prate kroz redovne monitoringe. Ključnu ulogu igraju "prioritetna staništa" koja su od značaja za Evropsku uniju (Natura 2000), a koja u našem parku nalaze svoje optimalno utočište.
„Zdravlje jednog ekosistema ogleda se u povezanosti njegovih staništa. Presecanje prirodnih koridora direktno ugrožava migracije faune i stabilnost flore u basenu donjeg Srema.”
Reprezentativni tipovi:
- Hidrofilne šume: Dominacija hrasta lužnjaka, poljskog jasena i bele vrbe.
- Barski ekosistemi: Mrtvaje obrasle lokvanjem i vodenim oraškom.
- Slatinske i vlažne livade: Periodično plavljena područja bogata retkom florom.
Fokus monitoringa
- Očuvanje hidrološkog režima
- Revitalizacija zamuljenih rukavaca
- Suzbijanje invazivnih vrsta
- Zaštita starih hrastovih stabala
- Praćenje nivoa podzemnih voda
Zona zaštite
Celokupna teritorija Parka prirode podeljena je na stepene zaštite (I, II i III) radi očuvanja najosetljivijih staništa od antropogenog uticaja.