Mreža zaštićenih područja
Srbija se može pohvaliti bogatom mrežom koja pokriva oko 8% teritorije. Ova područja su klasifikovana prema stepenu zaštite i značaju, omogućavajući očuvanje izvornih ekosistema.
NP Fruška gora:
Najstariji nacionalni park u Srbiji (1960). Poznat je kao "ogledalo geološke prošlosti" i dom pravoslavnih manastira.
NP Đerdap:
Najveći park, obuhvata Đerdapsku klisuru, najdužu i najdublju probojnicu u Evropi. Specifična mikroklima i bogatstvo flore.
NP Tara:
Planinska lepotica poznata po kanjonu Drine i stanište Pančićeve omorike, endemske vrste četinara.
NP Kopaonik:
Najveći planinski masiv u centralnoj Srbiji sa visokim stepenom biodiverziteta i endemičnim vrstama biljaka.
NP Šar-planina:
Poznat po glacijalnim jezerima ("gorske oči") i izuzetnom bogatstvu ptica grabljivica na samom jugu.
Stara planina:
Najveći park prirode u Srbiji, poznat po vodopadima, pašnjacima i netaknutoj prirodi.
Golija:
Planina sa titulom Rezervata biosfere pod zaštitom UNESCO-a ("Golija-Studenica").
Palić:
Obuhvata Palićko jezero i okolne parkove, značajan kao odmorište za ptice selice.
Mokra Gora:
Prepoznatljiva po specifičnom spoju prirode i tradicionalne gradnje.
Uvac:
Čuven po meandrima istoimene reke i koloniji beloglavog supa.
Zasavica:
Močvarno područje poznato po ponovnom naseljavanju dabrova i autohtonim rasama.
Deliblatska peščara:
"Evropska Sahara", najveća kontinentalna peščara u Evropi.
Carska bara:
Jedno od najznačajnijih ornitoloških staništa na Balkanu.
Režimi zaštite i institucije
I stepen (Stroga zaštita): Zabranjeno bilo kakvo korišćenje prirodnih bogatstava.
II stepen: Ograničeno korišćenje uz stroge uslove (npr. kontrolisana seča ili turizam).
III stepen: Dozvoljen održivi razvoj i selektivno korišćenje resursa.
Stručna pomoć i registar: Zavod za zaštitu prirode Srbije.