Bradavičarka, poznata i kao amurski čebačok, primer je kako i najmanji organizmi mogu izazvati velike poremećaje u vodenom svetu. Iako mala rastom, njena agresivnost je čini nepoželjnim stanovnikom Bosuta.
Ova sitna riba, koja retko prelazi dužinu od 10 centimetara, lako je prepoznatljiva po tamnoj bočnoj liniji koja se proteže od usta do repa. Ime je dobila po sitnim izraslinama koje mužjaci dobijaju na glavi tokom mresta. Iako deluje krhko, veoma je borbena i često napada krupnije ribe, oštećujući im krljušt i peraja.
Pretnja plemenitim vrstama
Glavni problem sa bradavičarkom je njena ishrana; ona je strastveni predator ikre i ribljeg mlađa autohtonih vrsta poput šarana i deverike. Zbog brzog ciklusa razmnožavanja, u stanju je da u kratkom periodu preplavi rukavce i kanale Malog Bosuta.
„Bradavičarka je tihi okupator. Njena prisutnost u plićacima često prolazi nezapaženo, ali šteta koju nanosi reprodukciji plemenitih vrsta je dugoročna i ozbiljna.”
Tehnički profil
- Dužina: Prosečno 6-11 cm
- Krljušt: Krupna (srebrno-smeđa)
- Ishrana: Ikra, mlađ, sitni beskičmenjaci
- Poreklo: Istočna Azija
Status zaštite
- Status: Invazivna alohtona vrsta
- Lovostaj: Nema (preporučen izlov)
- IUCN: Nije ugrožena
Stanište
Plitke zone sa gustom vegetacijom, mirne bare i kanali uz glavni tok reke.
Ugrožavanje prirodne ravnoteže
Kao tipična alohtona vrsta, bradavičarka nema prirodnih neprijatelja koji bi kontrolisali njenu brojnost u istoj meri kao u njenom matičnom staništu. Njeno prisustvo u Parku prirode zahteva stalni monitoring i edukaciju ribolovaca.
Službeni sajtovi: Na osnovu stručnih studija i izveštaja (Službeni sajtovi), bradavičarka je klasifikovana kao visokorizična vrsta za autohtoni riblji fond, te je njeno premeštanje u druge vode strogo zabranjeno.